Of hoe je leven op één seconde een andere betekenis heeft.
Men vraagt mij vaak ,heb jij het zelf gevoeld?
en hoe?
19 mei,ik voel iets gewoon per toeval.
Of was ik alerter omdat ik vorig jaar mijn vriend tegen zijn strijd tegen kanker hebben moeten bijstaan?
teelbalkanker.
Iets in mij zei ,dit is ernstig.Ga daar direct mee naar de dokter.
20 mei stond ik dus om 9 u voor mijn dokter haar deur .
Haar gesloten deur ,vakantie.
Ik besloot dus maar de eerste de beste dokter met spreekuur binnen te stappen.
Een vreemde dokter deze keer.
Maar hij stuurde mij zonder morren direct om een mamo en een echo.
Aan de ernstige gezichten wist ik genoeg.
Dit was niet juist.
alles zou opgestuurd worden naar de gynaecoloog
Ik ging naar huis al daverend op mijn benen.
En nu?
In mijn gedachten zag ik twee kinderen die mij nodig hadden.
En hier begon mijn strijd ,
zaterdag 13 juni 2009
Abonneren op:
Reacties (Atom)
